cerita yg dah basi. tp aqu rasa perlu tulis lam blog ney agar aqu sentiasa ingt? wallaweh. tiga hari lps. yup hari hari selasa. 30 Julai 2013. sedang borak2 wif membe2 kat tempat keje, membe dr dalam dtng tgur.. (aqu kat luar) n tba2 aqu terperasan kat jari dua2 belah tangan kosong. where is my ring? ohh. kalut. cincin daku hilang. rasa nak nanges pum ada. mana aqu tercicir? rasa cm ade pg xd. tp mustahil la nk jmpa lau dalam kompleks yg besar ney. cincin plk bukan kaler kuning cincin emas (mmng bukan cincin emas pum). cr punya cr x jumpa2. kol mak bapak suh tlng cri kot2 tertinggal kat rumah ke jatuh lam kete ke ape ke. tp so sedih coz xde.
okeys. harus redha. duk kat kerusi tepi pintu diam2, sambil cuba sabarkan diri sendiri, terima kenyataan cincin tu dah hilang. then.. beberapa detik berlalu.. datang la mak cik cleaner bersihkan ruang2 sekeliling. borak2 biasa. tiba2 makcik cleaner masuk kat kaunter aqu, ckp nak tlng bersihkan (sapu sampah) lam kawasan kaunter, dengan mud yg xde aqu angguk je sambil snyum tepaksa. tiba2 zappp. tngn mak cik cleaner hampir kat peha aqu. trus aqu terpandang jari hantu makcik tu.
tindakan luar kawalan aqu buat. pegang jari mak cik tu sambil tarik cincin yg makcik tu pakai sambil ckp 'kak, cincin sye. kak jupo mano?' hahaha. truk btul aqu. nak menangis pum ada. tp makcik tu plk mengaku tu cincin dy. aish. soal2 pnya soal. kejap ckp beli kat kedai bawah, kejap ckp anak punya. kejap ckp cincin besi. xpasal2 aqu wat drama muka pintu depan pak guard. aduhaii makcik, sye tnye jepum. bkn nak marah ke ape. nk berterima kasih tu ada la coz jmpa my cincin. tp mak cik xnk bg tau pum. so sorry la cincin tu sye ckp je nak pinjam sehari dua nak g anta kedai cek. tp sye nk amik blk sbnrnye. xkan la cincin makcik sbijk ngn cincin sye. bkn ada jual kat pasar malam ney. saiz sama cap sama. corak sama. membe yg penah pakai pum ckp sama.
xpasal2 lps rembat cincin masuk kat dalam menangis depan membe. xblh nk gambarkan ngn kata2 bila jmpa blk sesuatu yg kita syng kan? lps dah tenang. kepala otak pula g tnya diri sendiri, lau cincin tu makcik tu pnya, mcm mna? tp lau nak fikirkan blk, lps buat sketsa ngn makcik tu, bnyk kali jgk aqu ngn dia terserempak, knp dy xmimx blk? mase aqu mimx pum dy blh bg. alahai makcik, lau btul makcik pnya, xkan xtau harga cincin ney, xkan xsayang, knp xmimx blk. so positifkan diri. itu my cincin!
otw blk mlm tu cter kat my bapak. pesanan penaja, simpan jelah cincin tu kat rumah, xyah pakai, xyah la bermasam muka plk ngn makcik tu.. oh mestilah x. tp tu la. aqu just nak tau kebenaran. xde nye nak sembur orng suka2 aty. semalam aku tgr je mak cik tu. tp xde la ckp pasal cincin. n stat semalam jgk xpakai dah. simpan. tukar pakai cincin perak plk.
sbnrnya, its not about emas ke perak ke besi ke harga murah ke mahal ke ape ke. tp nilai barang tu kepada aqu. lau bnda tu sekadar pembalut gula2 yg harga 5 sen, lau dah memang bernilai kat mata aqu memang aqu simpan. tambah2 lau orng yg bg kan? so... lupakan kisah semalam. hati2 kat dpan hari lau xnak menangis xberlagu lagi. sekian. smile.
No comments:
Post a Comment